De medisch directeur van UZ Brussel, dr. Steven Raeymaeckers, reageert op de heisa die ontstond nadat bekend werd dat de zogenaamde 12-minutenregel voor dringend ziekenvervoer vernietigd werd door de Raad van State.

"Ik rijd als arts zelf met de ziekwagen. Niet in hoedanigheid van de functie, ook al verandert dat niets aan mijn bevoegdheden, maar als ambulancier. Omdat het goed voelt om mensen te helpen en ter dienste te zijn van de maatschappij. Plus: als radioloog en beleidsmaker houdt het je met de voeten in de warme aarde die het werkveld heet en vergeet je niet wat de kernopdracht van de gezondheidszorg is: mensen in nood helpen."

"Deze lofzang over dienstbaarheid dient slechts als bewijs van eigen relevante ervaring: ja, er zijn in Brussel zeker mensen die moeite doen. Die proberen om (soms in schabouwelijk Nederlands) zich verstaanbaar te maken voor een Nederlandstalige patiënt. Iets wat door alle actoren in het werkveld wordt geapprecieerd. Maar dan heb je aan de andere kant een véél grotere groep onkundigen of onwilligen (en meestal gaan die twee samen). Mensen die verdorie wel in staat zijn om een master-diploma of hoger te halen, maar op de meest eenvoudige Nederlandstalige frase rabiaat antwoorden met "Je ne parle pas"."

"Niet vergeten: deze verpleegkundigen en artsen rijden met de MUG niet enkel in Brussel maar komen op structurele basis ook op interventie in Vlaanderen. En zo komt het dan dat (bijvoorbeeld) tijdens een werkelijk dringende interventie voor een complicatie na ingreep in centrum Dilbeek de toevallig aanwezige arts-ambulancier de ontslagbrief van de cardioloog moet vertalen voor de MUG-arts en daarna ook maar de spoedgevallendienst van Aalst contacteert en brieft." 

Risico-analyses

"Mensen die bekend zijn met risico-analyses weten dat er in deze context twee key-issues bestaan: hoe vaak doet een risico zich voor en hoe groot zijn de potentiële gevolgen. In dit geval is die frequentie dus dagelijks en de ernst (zoals het voorbeeld hierboven aantoont) potentieel dramatisch met blijvende gevolgen. Hoe moeilijk kan het voor een overheid zijn om op te leggen dat wie tussenkomt in een regio ook de taal van die regio machtig moet zijn? Misschien wordt het zelfs hoog tijd voor de Franstaligen om te beseffen dat, tenzij we dit logische principe ter harte nemen, de medische zorg in Brussel straks ook niet meer in het Frans maar (in het beste geval) in gebroken Engels plaats zullen vinden. Iedereen hier (patiënt, zorgverleners, overheid) heeft werkelijk baat bij een strenger regelgevend kader op dit vlak."

"Ik sluit af met de bedenking dat de chauffeur-ambulancier van verschillende Franstalige MUG-ploegen vaak gewoon wél de twee talen kent en spreekt, iets wat bijzonder wordt geapprecieerd. Maar het blijft wel ironisch dat iemand die een opleiding van 140u heeft gevolgd aan de provinciale school zulks wel kan en artsen en verpleegkundigen niét."

Steven Raeymaeckers, medisch directeur UZ Brussel

> Vlaamse Volksbeweging voert actie tegen heisa 12-minutenregel